کلیسا

کلیسا

واژه کلیسا از واژه یونانی اکلسیا برگرفته شده است و به معنای جماعت
و جایگاه گردهمایی مومنان می باشد؛ جماعتی که هدف مشترک دارند و هدف
مشترک آنها پرستش خداوند است. از این رو کلیسا تنها به یک ساختمان و آنچه
کالبد مادی دارد گفته نمی شود به گفته دیگر بخشهای سازنده کلیسا ساختمایه های آن نیستند، بلکه اعضای آن می باشند.

 

اندامهای کلیسا

گنبد

گنبد کلیسای حواری ارمنی به گونه چند پهلو است. برخی دارای دو پوسته میباشند
که پوسته درونی یا خود منحنی شکل است و آهیانه یا پوسته بیرونی آن هرم چند رویه
با رویه های مسطح یا تاشده ساخته میشود. این گنبد معمولا در میان جایگاه عام قرار دارد.
گنبدهایی با شکلهای دیگر در برخی جاها دیده میشوند؛ همانند گنبدهای کلیساهای اصفهان
که شبیه گنبدهای مساجد و مقابر و دارای دو پوسته میباشند مانند کلیسای وانک اصفهان و
یا کلیساهای سرزمینهای شمالی ایران که بامهای شیروانی دارند.
رویه های چندپهلوی گنبد دارای پنجره هایی است که نور از آنها به درون می تابد.
بر بالای گنبد صلیبی نصب می گردد. در ساختمان کلیسا، گنبد نمادیا نشانه عیسی مسیح است.

در آیگاه

کلیسا به طور معمول دارای دو یا سه در می باشد. یکی از این درها در جبهه غربی و دو در دیگر در
جبهه های شمالی و جنوبی قرار دارند. یکی از درهای جبهه شمالی یا جنوبی وغربی مانند کلیسای وانک
در وجه بیرونی رو به ناقوس خانه میباشد. درهای آن از چوب ساخته میشوند و نقشی از صلیب بر روی آنها کنده میشود.
مؤمنان از هر کدام از درهای کلیسا می توانند وارد شوند؛ ولی مردم بیشتر از در جبهه غربی وارد می شوند
تا رو به محراب باشند و از درهای شمالی یا جنوبی خارج می شوند تا پشت به محراب نباشند.

ناقوس خانه

هر کلیسا تنها یک ناقوس خانه دارد که ممکن است در جبهه شمالی، جنوبی یا غربی
کلیسا قرار گیرد به گونه ای که برای درآمدن به کلیسا باید از درون آن گذشت تا به یکی از
درهای کلیسا رسید. ناقوس خانه ساختمانی سه طبقه است. گرچه یک طبقه آن نیز دیده شده است؛ همانند ناقوس خانه قره کلیسا.
طبقات نخست و دوم ناقوس خانه چهار پهلو و طبقه سوم آن هفت یا هشت پهلو می باشد.
بر روی طبقه سوم آن بامی هرمی با هفت یا هشت وجه ساخته شده و در بالای بام صلیبی گذاشته میشود.

 

"قره

خوران (محراب)

محراب در شرقی ترین بخش کلیسا و به اندازه نود تا صد سانتیمتر بالاتر از کف قرار دارد.
دیوار پشت محراب پنجره ای دارد تا هنگام برآمدن آفتاب، نور از آن به درون کلیسا بتابد.
معمولا درون محراب تاقچه سه طبقه ای از سنگ مرمر هست که بر روی آن نگاره حضرت مریم
در حالی که عیسی مسیح را در آغوش گرفته، گذاشته شده است. افزون بر آن صلیبها، شمعدانها،
کتاب مقدس و برخی از اشیاء دیگر کلیسا بر روی آن گذاشته میشود. در برابر محراب پرده ای قرار دارد که در روزهای ویژه ای از سال این پرده
کشیده میشود.

آواندادون (میراث خانه)

در دو سوی محراب دو اتاق است که به آنها آواندادون گفته میشود. یکی از این
اتاقها یا هر دو محل آماده شدن روحانیون برای برگزاری آیین باداراک (عشای ربانی) می باشد
یا یکی از آنها ویژه کسانی است که می خواهند در خلوت به نیایش بپردازند. به اینجا اتاق اشیاء نیز گفته
میشود.

حوضچه غسل تعمید

حوضچه غسل تعمید حوضچه غسل تعمید حوض کوچکی می باشد
که در بخش شمالی جایگاه روحانیون و افراد ویژه قرار می گیرد و از سنگ مرمر می باشد.
این حوضچه نماد رود اردن است که عیسی مسیح در آن غسل تعمید یافت.

ورنادون (بالاخانه)

همه کلیساها بخش بالاخانه را ندارند. بالاخانه جایگاه گروه کر کلیسا و نوازنده ها است
که به گونه نیم اشکوب و روبروی محراب ساخته میشود و پلکانی راه دسترسی به آن است.
گروه کر و نوازنده ها در کلیساهایی که بالاخانه ندارند در سمت جنوبی محراب می ایستند.
بالاخانه نماد مکانی است که عیسی مسیح با حواریون، شام آخر را خورد و همچنین نماد جایگاه فرشتگان میباشد.

درباره‌ی محیا میرکاظمی

همچنین ببینید

بازار وکیل شیراز

بازار

بازار ساختمانهای ویژه را در معماری سنتی می توان در دو بخش بررسی کرد: ساختمانهای …

قلعه فلک الافلاک

دژ

دژ در گذشته در کنار بسیاری از آبادیها و شهرها یک دژ یا قلعه بوده …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *