خانه | آموزش معماری | کلیات معماری | رابطه واحد به کل

رابطه واحد به کل

رابطه واحد به کل

ارتباط واحد به کل ایده شکل دهنده ای است که مفهوم یک واحد و آگاهی نسبت به اینکه
واحد ها می توانند برای ایجاد یک فرم ساختمانی به طرق خاص با دیگر واحد ها مرتبط باشند
را شامل می شود. یک واحد جز مشخصی از ساختمان است که معمولا دارای مقیاسی نزدیک
به مقیاس کل ساختمان بوده و یا نسبت به آن یک تراز اختلاف دارد.مادامیکه یک آجر به عنوان
واحدی در سطح دیوار به نظر می رسد،به عنوان واحد در کل ساختمان بررسی نمی شود،به
عبارت دیگر تمام ساختمان های آجری ارتباط واحد به کل یکسانی دارند.معمولا واحدها،حجمهای
فضایی مورد استفاده،عناصر سازه ای،بلوکهای توده و یا ترکیبی از اینهاهستند.

مستقیم ترین ارتباط واحد به کل وقتی است که هر دو یکسان و برابر باشند،
این ارتباط در ساختمانهایی است که بصورت فرمهای یکپارچه طراحی شده اند. مانند اهرام مصر
که از سنگهای عظیم الجثه ساخته شده است. با این وجود درک غالب از این ساختمانی بصورت
یک وجود منفرد است.
در اولویت پایین تر این احساس ممکن است بوسیله بافت با الگوهای ایجاد شده
توسط پوسته ظریف واحدها نیز تعریف شود، شیشه و پوسته سخت یکپارچه بر روی بعضی ساختمانهای مدرن نیز فرمهای یکپارچه ثانویه هستند.

 

اهرام مصر
اهرام مصر

معمول ترین شکل ارتباط بین واحد و کل

معمول ترین شکل ارتباط بین واحد وکل، واحدها ممکن است دارای تماس فیزیکی با یکدیگر باشند
و یا هیچ نوع تماسی نداشته باشند.
واحدها ممکن است دارای تماس فیزیکی با یکدیگر باشند و یا
هیچ نوع تماسی نداشته باشند.صورتهای دیگر بوجود آمدن کل از اجتماع واحدها، دارای واحدهای متصل، مجزا و هم پوش شده هستند.

ارتباط متصل معمول ترین شکل ارتباط اجتماعی است.
دراین نوع ارتباط واحدها مشخص هستند و با توجه به ماهیتشان درک می شوند با
دیگر واحد از طریق تماس های سطح به سطح، سطح به لبه و لبه به لبه ارتباط دارند.

ممزوج شدن، یک نوع ارتباط سطح به سطح است. واحدها ممکن است مجزا بوده و
در همان حال در راستای فرم کلی با دیگر واحدها ارتباط داشته باشند. جدایی واحدها می تواند
با جدایی فیزیکی باشد و یا بوسیله بندهایی، جدا مشاهده شوند. در این نوع ارتباط، جدا بودن واحدها و عین حال نزدیک بودن آنها خواهد بود.

هم پوشی واحدها

هم پوشی واحدها نیز ممکن است باعث بوجود آمدن فرمهای کلی شوند. از آنجا که
معماری پدیده ای سه بعدی است، هم پوشی واحدها با نفوذ آنها در یکدیگر میسر می شود.
به همین دلیل واحدها تا حدی در فرم و فضا با هم شریک هستند. بخش هم پوش شده،
یک قسمت از هر واحد و در عین حال فصل مشترک آن دو بنظر می رسد.

واحدها هم چنین می توانند در یک کل ساخته شده مشترک شوند. تفاوت این نوع با نوع متصل در این است
که ساختمان یک کل غالب و مسلط با واحدهایی مشترک و بدون بیان می باشند. پیکره، مفهومی از ساختمان است
که همچون پوشش برای واحدهایی که اغلب فضایی و یا حجم های سازه ای هستند عمل می کند.
کل یک، ساختمان ممکن است دارای چندین فرم باشد، که با جفت و جور شدن واحد های معین بوجود آمده اند. این ارتباط می تواند روشن نماید که کل بزرگتر از مجموع اجزا خواهد بود.

درباره‌ی محیا میرکاظمی

همچنین ببینید

تغییرات ساختمان

گسترش ها در معماری

گسترش ها در معماری گسترشها ایده های شکل دهنده ای هستند که مباحث عمده آن …

رعایت داخل و خارج در معماری

رعایت داخل و خارج در معماری رعایت داخل و خارج در معماری،معمولا شکل و ترکیب …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *